Booking.com foto
Grote Sint-Bernardpas
In de laatste haarspeldbochten boven Saint-Rhémy-en-Bosses, de laatste gemeente in de Aostavallei vóór de grens, verlaat de weg de weiden van de vallei en komt in een holte van bleke rotsen terecht. Het kleine meer, een paar stenen gebouwen en het grote Hospice van de Grote Sint-Bernard, het klooster dat al eeuwenlang reizigers verwelkomt die de pas oversteken, verschijnen op korte afstand van elkaar. Op 2472 meter boven zeeniveau is de Grote Sint-Bernardpas tegelijkertijd een Alpenpas, een grensovergang en een plek die zeker de moeite waard is om een paar uur te verkennen.
De schilderachtige weg leidt naar een vallei waar je te voet de grens tussen Italië en Zwitserland kunt oversteken. Je komt langs het meer, de overblijfselen van de Romeinse weg aan de kant van de Aostavallei en de kerk en het hospicemuseum aan de Zwitserse kant. In de zomer, als de omstandigheden het toelaten, komen er ook Sint-Bernardshonden aan, gefokt door de Barry Foundation, de Zwitserse stichting die zich inzet voor dit ras. Bijna alles hangt af van het seizoen, dus controleer de weg, de bus en de openingstijden voordat je vertrekt.
Tussen Italië en Zwitserland
paginasecties
De pas opent in de Penninische Alpen , het deel van de Westelijke Alpen tussen de Aostavallei en het kanton Wallis in het zuidwesten van Zwitserland. Aan de Italiaanse kant stijgt de weg door de Grote Sint-Bernardvallei, de vallei die begint in Aosta, de regionale hoofdstad, en naar Saint-Rhémy-en-Bosses leidt; voorbij de pas daalt de weg af naar de Val d'Entremont, de vallei van Wallis die door Bourg-Saint-Pierre loopt, een Zwitserse gemeente in de regio Hospice, en Orsières bereikt, een stad die verbonden is met het spoorwegnet van Wallis.
Saint-Rhémy-en-Bosses ligt aan de voet van de pas, aan de kant van de Aostavallei: het is het referentiepunt voor de Italiaanse beklimming, duidelijk te onderscheiden van de gebouwen en bushaltes op hogere hoogtes. Voor accommodatie, een bus of informatie over de wegcondities moet u de exacte locatie opzoeken, aangezien de voorzieningen in het dorp en die in de vallei niet overeenkomen.
De grenslijn loopt dwars door het Grote Sint-Bernardmeer, het kleine meer in het bekken, en verder tussen de gebouwen. De overgang van het ene naar het andere land verloopt discreet, daarom is het verstandig om een geldig reisdocument bij je te hebben . Het hospice en het bijbehorende museum bevinden zich in Zwitserland; de Italiaanse toegangsweg, het archeologische gebied en Albergo Italia, een seizoensgebonden accommodatie met uitzicht over het bekken, liggen aan de kant van de Aostavallei.
Lijm en sierwerk
De pasweg en de Grote Sint-Bernardtunnel leiden beide via verschillende routes naar Zwitserland. De pasweg loopt in de open lucht omhoog naar de pas, doorkruist het landschap dat u bezoekt en is gesloten tijdens het lange sneeuwseizoen. De tunnel, een tolweg met lagere ingangen, werd in 1964 voor het verkeer geopend en heeft een eigen verkeersinformatie en tarieven.
Als u uw GPS-navigatiesysteem alleen op de Grote Sint-Bernardpas instelt, loopt u het risico dat u naar de ingang van de tunnel wordt geleid in plaats van naar de panoramische weg. Om het meer en het hospice te bereiken, selecteert u de Grote Sint-Bernardpas , controleert u of de hoge weg begaanbaar is en volgt u de borden naar de pas. Als deze gesloten is, kunt u nog steeds de tolweg door de tunnel gebruiken om Zwitserland te bereiken, maar het bassin op de top is vanaf daar niet bereikbaar.
Gedurende de zomer kunnen de omstandigheden op de twee routes onafhankelijk van elkaar veranderen: de officiële website van de Grote Sint-Bernardpas biedt seizoensgebonden informatie voor de hoofdweg, terwijl de toestand, eventuele beperkingen en prijzen van de tunnel moeten worden gecontroleerd bij de exploitant.

Hoe kom je er?
Met de bus vanuit Aosta
Aosta is het meest geschikte startpunt voor een autovrije beklimming vanaf de Italiaanse kant. Arriva-lijn 422 rijdt door de Grote Sint-Bernardvallei en in het zomerseizoen worden sommige routes doorgetrokken naar de pas. Data, haltes en frequentie variëren gedurende het jaar: raadpleeg voor het plannen van uw dag de actuele dienstregeling van lijn 422 , met name de terugreis.
Vanuit het raam kunt u in alle rust de route van de dorpjes in het dal naar de laatste haarspeldbochten bekijken, zonder dat u op hoogte een zitplaats hoeft te zoeken. De rit naar de pas is echter seizoensgebonden; als een rit eindigt in Saint-Rhémy-en-Bosses, moet de rit naar het dal apart worden geregeld.
Met de bus vanuit Orsières
Aan de Zwitserse kant vertrekt de TMR/Mont-Bus lijn 12.210 vanuit Orsières, rijdt via Bourg-Saint-Pierre omhoog en bereikt in het zomerseizoen de halte Ospizio. De officiële dienstregeling van lijn 12.210 geeft de exacte route en aansluitingen voor de door u gekozen datum weer.
Aankomen vanaf de ene kant en vertrekken vanaf de andere kant lijkt misschien eenvoudig op een kaart, maar het vereist compatibele verbindingen tussen twee netwerken en twee landen. Voor een ontspannen bezoek is het verstandiger om een terugreis aan dezelfde kant te plannen, of om de hele reis tussen beide kanten van tevoren te plannen.
Met de auto
Vanuit de Aostavallei volgt u de SS27 , de rijksweg die vanuit Aosta omhoog loopt door de Grote Sint-Bernardvallei. Boven Saint-Rhémy-en-Bosses splitst de weg naar de tunnel zich af van de weg die in de open lucht verdergaat naar de pas. Volg bij de splitsing de borden naar de pas. Voordat u aan de laatste klim begint, is het raadzaam om de openingstijden, de weersomstandigheden en eventuele afsluitingen of beperkingen te controleren.
Aan de Zwitserse kant begint de klim in Bourg-Saint-Pierre en volgt de Val d'Entremont naar het dal van de bergpas. Bochten, hellingen en omstandigheden kunnen snel veranderen door regen, mist of resterende sneeuw; kampeerders, motorrijders en fietsers moeten de route en de omstandigheden van de dag goed in de gaten houden.

Het meer en de grens
De rotsachtige oevers van het Grote Sint-Bernardmeer liggen op slechts een paar minuten lopen van de gebouwen en bieden de meest directe manier om de sfeer van de plek te proeven: het hospice domineert de Zwitserse kant, terwijl de Italiaanse weg langs de gebouwen aan de kant van de Aostavallei loopt. Wandelend langs het water passeert u bijna ongemerkt de grens tussen de twee landen.
Om het meer, de gebouwen en de archeologische overblijfselen te verkennen, heb je nog steeds schoenen nodig die geschikt zijn voor bergachtig terrein. Oneffen terrein, natte ondergrond en sneeuw aan de randen kunnen voorkomen, zelfs als de weg al open is, en de wind zorgt er vaak voor dat het buiten wat koeler aanvoelt. Reizigers met kleine kinderen of mensen met specifieke mobiliteitsbehoeften moeten de heersende omstandigheden goed inschatten en niet alleen afgaan op de nabijheid van de weg.
Tussen de wandeling langs het meer, het hospice en het museum is een korte stop zelden voldoende. De kerk en de collecties vereisen een ander tempo dan een wandeling en zijn vooral aangenaam wanneer de bergen bewolkt zijn of de wind het onaangenaam maakt om aan de oever te stoppen.
Het Hospice
Het Grote Sint-Bernardshuis, gelegen aan de Zwitserse kant, is een religieus huis en een historisch monument op de Alpenpas. Het werd rond 1050 gesticht om onderdak en hulp te bieden aan pelgrims en reizigers, op een plek waar slecht weer reizen gevaarlijk kon maken. De gastvrijheid is er tot op de dag van vandaag voelbaar: de kamers behoren tot een levendige gemeenschap en kunnen bezocht worden met inachtneming van hun tijden en activiteiten.
Binnenin bevinden zich de kerk, de schatkamer en het museum, waar archeologische vondsten, voorwerpen die verband houden met de geschiedenis van het hospice en getuigenissen van de hooggelegen omgeving worden tentoongesteld. De openingstijden en bezoektijden variëren gedurende het jaar en dienen te worden geraadpleegd op de website van het hospice, samen met informatie over accommodatie. Naast het kloostergebouw is in de zomer de Auberge de l'Hospice gevestigd, een hotel dat losstaat van de gemeenschappelijke accommodaties en eigen boekingsvoorwaarden hanteert.
Sint-Bernardmuseum en honden
De honden die naar de pas vernoemd zijn, worden al sinds de tweede helft van de 17e eeuw met het hospice in verband gebracht, toen de eerste gedocumenteerde bewijzen van hun aanwezigheid opdoken. De geschiedenis van het ras in de Grote Sint-Bernardspas begint dus vele eeuwen na de doortocht van de Romeinen.
Tegenwoordig wordt de fokkerij beheerd door de Barry Foundation , die in de zomer enkele Sint-Bernardshonden naar de pas brengt. De aanwezigheid van de honden, de toegang tot de kennel en het bijbehorende museumbezoek zijn afhankelijk van de openingstijden van de weg en de kalender die door de stichting wordt gepubliceerd. Reizigers met kinderen die hen willen ontmoeten, doen er goed aan de openingstijden te controleren voordat ze de pas beklimmen.
Het Plan de Jupiter
Plan de Jupiter is het archeologische plateau aan de kant van de Aostavallei, vlakbij de laatste bochten van de Italiaanse weg. In de Romeinse tijd heette de pas Summus Poeninus , een Latijnse naam die geassocieerd wordt met de Penninische Alpen, en diende als doorgang tussen de twee zijden. In de rots is nog steeds een deel van de oude weg te zien, terwijl de fundamenten van de gebouwen die het verkeer ondersteunden, op het plateau zichtbaar zijn.
Onder de door archeologen geïdentificeerde bouwwerken bevonden zich twee mansiones , Romeinse stations met rustplaatsen en onderdak voor reizigers, en een kleine gebedsplaats gewijd aan Jupiter Penninus, de godheid die met de pas werd geassocieerd. Vooral de fundamenten van de gebouwen zijn duidelijk zichtbaar, direct naast de huidige weg en langs dezelfde route die werd gebruikt om de Alpen over te steken.
Handelaren, soldaten en reizigers zochten hier een doorgang door de Alpen; in de Middeleeuwen bood het hospitaal een permanent onderkomen aan hen die de bergen trotseerden. Sinds 1964 biedt de tunnel een lager gelegen oversteekplaats, terwijl de seizoensgebonden weg nog steeds toegang biedt tot de historische plaatsen in het dal.
De Via Francigena
De Via Francigena is de historische pelgrimsroute die vanuit de Grote Sint-Bernardpas de Aostavallei binnenkomt en verder loopt richting Rome. Echevennoz, de bestemming van de eerste afdaling in de Aostavallei, is een gehucht van Etroubles, een dorp in de Grote Sint-Bernardvallei, gelegen onder de pas.
Het gedeelte van de Via Francigena door de Aostavallei, van de Grote Sint-Bernardpas naar Echevennoz, is 14,9 km lang. De officiële routebeschrijving geeft een afdaling van 3 uur en 55 minuten aan. Dit is een lineaire route in één richting , wat betekent dat een retourtje of een overnachting in de vallei noodzakelijk is. De officiële route Colle-Echevennoz en actuele aanwijzingen zijn te vinden op de officiële website.
De toestand van de wegen en paden kan variëren: resterende sneeuw, water en wegwerkzaamheden beïnvloeden de paden onafhankelijk van het wegdek, dus controleer de begaanbaarheid vóór uw vertrekdatum. De andere paden die naar de toppen en passen rondom het dal leiden, zijn aparte excursies en vereisen een specifieke planning.
Wanneer te gaan
De bergweg is normaal gesproken begaanbaar tijdens het zomerseizoen, en LoveVDA adviseert de periode tussen half juni en half oktober als richtlijn. De daadwerkelijke openingstijden zijn afhankelijk van de sneeuwruiming, het weer en eventuele wegafsluitingen aan weerszijden van de weg; controleer aan het begin en einde van het seizoen de actuele openingstijden voordat u vertrekt. Busroutes, het museum, de hondenopvang en accommodaties hanteren ook hun eigen openingstijden.
Zelfs midden in de zomer kan een milde dag in het dal omslaan in wind, bewolking en veel lagere temperaturen op de pas. Daarom zijn een warme laag en een waterdichte jas handig in je rugzak, samen met schoenen die geschikt zijn voor de rotsachtige en natuurlijke gedeelten. Een geldig reisdocument maakt je voorbereiding compleet, vooral als je het Hospice bezoekt of afdaalt naar de Zwitserse kant.
Bij stabiel weer biedt het gebied diverse wandelroutes, historische bezienswaardigheden en rustpunten aan het meer, zonder dat je urenlang hoeft te rijden. Bij onzeker weer is het verstandig om eerst de beschikbare natuurgebieden te controleren en voldoende tijd in te plannen voor de terugreis: mist en veranderingen in het verkeer kunnen een ogenschijnlijk eenvoudige dagtrip flink vertragen.
Waar te slapen
Een overnachting op grote hoogte geeft u meer tijd om van het meer en de gebouwen te genieten, zodat u de ochtend in het dal kunt beginnen. Aan de Zwitserse kant kunt u verblijven in het Hospice of de Auberge de l'Hospice boeken tijdens het seizoen; aan de kant van de Aostavallei is Albergo Italia de dichtstbijzijnde optie bij de aankomstweg. Deze accommodaties verschillen in karakter en service, dus neem rechtstreeks contact met hen op voor openingstijden, beschikbaarheid en voorwaarden.
Wie liever lager in het dal verblijft, kan kiezen voor Saint-Rhémy-en-Bosses en Etroubles aan de Italiaanse kant, met toegang tot de SS27 en de busroutes in het dal. Bourg-Saint-Pierre is de dichtstbijzijnde uitvalsbasis aan de Zwitserse kant, terwijl Orsières meer verbindingen biedt met de rest van Wallis. De beste keuze hangt af van aan welke kant van het dal u vandaan komt en uw plannen voor de volgende dag, vooral als u gebruikmaakt van seizoensbussen.
Voor een langere rondreis door de Aostavallei is de pas een goede optie voor een tussenstop in Aosta of de dorpen in de vallei. Wie doorreist naar de Mont Blanc kan ook stoppen in Courmayeur , een stad aan de voet van het massief in het westelijke deel van de vallei, en dit als een aparte stop plannen naast het bezoek aan de Grote Sint-Bernardpas.
Ontvang zomeraanbiedingen
Ontvang de beste aanbiedingen in de bergen in de zomer, in hotels, bed and breakfasts of vakantieappartementen
Booking.com foto
Booking.com foto
3-sterrenhotel met ontbijt inbegrepen in Étroubles
Booking.com foto
4-sterrenhotel in Palleusieux, Pré-Saint-Didier, wellnessvakantie
Booking.com foto
3-sterrenhotel in Etroubles inclusief ontbijt
Booking.com foto
Booking.com foto


